prowadzić również na bulionie mięsnym. Do 100 dm3 wody dodaje się 1 dm3 ulionu i do tak spreparowanej cieczy wprowadza się nieco glonów z kultury surowej. Inne glony trzyma się w wodzie, w której żyły w warunkach natural nych, i dodaje się 0,5 g specjalnej pożywki mineralnej. Wypróbowaną doskonale działającą pożywką tego typu jest roztwór Knoppa, którego skład jest następujący: Niekiedy bardzo dobrze robią dodatki wyciągu ziemi ogrodowej lub torfu. W badaniach glonów prawie zawsze posługujemy się mikroskopem. Podstawowym warunkiem dobrych rezultatów mikroskopowania jest bar dzo staranne przygotowanie preparatu. Szkiełka przedmiotowe i nakrywko we muszą być bardzo dobrze umyte i wytarte. Na czyste szkiełko przedmioto we dajemy kroplę wody, a do niej wprowadzamy interesujące nas glony. Glony nitkowate nanosimy za pomocą igiełek preparacyjnych lub delikatnej pensety, zaś glony drobne, planktonowe - za pomocą wkraplacza; wkra- placz należy po użyciu za każdym razem kilkakrotnie przepłukać. Znajdujące się na szkiełku glony rozprowadzamy równomiernie za pomocą igiełki na przestrzeni 1-2 cm2, po czym przykrywamy je szkiełkiem nakrywkowym. Jeśli w preparacie jest za dużo wody i wypływa ona poza szkiełko, odciąga- myjąza pomocąbibuły; szkiełko nakrywkowe potymzabiegu powinnodość ściśle przylegać do szkiełka przedmiotowego Preparat oglądamy napierw pod małym powiększeniem, wyszukujemy odpowiedni, interesujący nas obiekt i dopiero wówczas stosujemy duże owiększenie. Jeśli obiekt ten, np. jakiś wiciowiec, jest bardzo ruchliwy, ówczas, chcąc zwolnić jego ruch, dodajemy do preparatu nieco roztworu urny arabskiej lub odwaru siemienia lnianego. W celu uwydatnienia błon, pochew lub galarety zabarwiamy kroplę wody preparatu za pomocą ołówka opiowego. Skrobia występująca w komórkach wielu glonów zabarwia się od wpływem jodyny fioletowo, a paramylon - żółtawo. Podane wyżej wskazówki dotyczące zbierania i preparowania glonów są ardzo ogólne. Czytelnik, który chciałby dowiedzieć się czegoś więcej w tej dziedzinie, musi sięgnąć do bardziej wyczerpujących prac, których spis znaj dzie na końcu książki. W specjalnych pozycjach podanych w tym spisi znajdzie również omówienie zasad budowy i działania mikroskopu ora metod stosowanych w mikrotechnice. Dalszym etapem obserwacji jest oznaczenie badanych glonów. Zakre naszej książki nie pozwala na umieszczenie w niej kluczy do określania glonów i dlatego zmuszeni jesteśmy znowu odesłać Czytelnika do dzieł specjalnych, których dane bibliograficzne znajdują się w spisie literatury.